Dimme, dimme,
a chi pienze assettata
sola sola, addereto a sti llastre?
'Nfacci'ô muro 'e rimpètto, stampata,
veco n'ombra...e chest'ombra si' tu!
Fresca è 'a
notte: na luna d'argiento,
saglie 'ncielo e cchiù ghianca addeventa...
e nu sciato, ogne tanto, d''o viento
'mmiez'a st'aria se sente passá...
Ah, che
notte, ah, che notte!...
Ma pecché nun t'affacce?
ma pecché, ma pecché mme ne cacce,
Catarí', senza manco parlá?...
Ma ce sta
nu destino,
e io ce credo e ce spero...
Catarí', nun è overo,
tu cuntenta nun si'!...
II
Catarí',
Catarí', mm'hê lassato...
tutto 'nzieme st'ammore è fernuto,
tutto 'nzieme t'hê scívete a n'ato,
mm'hê 'nchiantato e mm'hê ditto: bonní!
E a chist'ato
ca tu mo vuó' bene,
staje penzanno e, scetata, ll'aspiette...
ma chist'ato, stasera, nun vène...
e maje cchiù, t''o ddich'io, venarrá!...
No, nun
vène, nun vène...
Ll'aggio visto p''a strada,
cammená, core a core, cu n'ata...
e, redenno, parlavano 'e te...
Tu si'
stata traduta...
Tu si' stata lassata...
Tu si' stata 'nchiantata...
pure tu...pure tu!...
Catarí', Catarí',
tu cuntenta nun si'!...